ψυχραιμια

το τετράδιο

Γωνία Μπιζανίου και Στρατού.
Ενα τετράδιο πεσμένο στο πεζοδρόμιο,φαινόταν
καινούργιο.
Σκύψαμε ταυτόχρονα πριν δει ο ένας τον άλλο,
σχεδόν ακουμπήσαμε τα κεφάλια.
Γελάσαμε και κοιταχτήκαμε.
Μείναμε να κοιτάζει ο ένας τον άλλο δευτερόλεπτα,
λεπτά, αιώνες!Παγώνεις ,φοβάσαι να κοιτάξεις
αλλού μη χαθεί η εικόνα για πάντα.
Σήκωσα το τετράδιο,το άνοιξα,ήταν άδειο.
Το έβαλα στον τοίχο κι έγραψα στην πρώτη
σελίδα ένα στίχο του Καβαδία:

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ το κορμί σου.

Στό δωσα,το διάβασες και συμπλήρωσες
τον υπόλοιπο.
Έτσι αρχίσαμε.
Γράψαμε στη δεύτερη σελίδα τα όνειρά μας
και πιο κάτω τα θέλω τα δεν θέλω μας
τις αλήθειες , τα μικρά μας ψέματα
τα κλάματα ,τα γέλια μας
τα λίγα ,τα πολλά,τα τίποτα
τις ώρες,τις μέρες,τα χρόνια μας.
Όλα εκείνα που κάνουν τον ένα
επίθετο του άλλου .
Γράφαμε ακατάπαυστα για χρόνια,
ορκιστήκαμε να μην σταματήσουμε
πριν το γεμίσουμε μέχρι την τελευταία γραμμή.
Κάθε τόσο το ξεφυλλίζαμε και περνούσαμε
ώρες ολόκληρες σχολιάζοντας με γέλια
όλα όσα είχαν περάσει,ευχάριστα ακόμα
και δυσάρεστα.
Ύστερα σιγά-σιγά το γράψιμο αραίωσε
μέχρι που σταμάτησε.Μαζί του λιγοστέψαν
τα λόγια και τα γέλια μας.
Το τετράδιο μισοτελειομένο βρήκε τη θέση του
στο ράφι κάτω απ την τηλεόραση,κάτω από
περιοδικά και απλήρωτους λογαριασμούς.
Σ έχω δει πολλές φορές να το κοιτάς
και να βουρκώνεις,
πονάνε οι άδειες σελίδες!

Δεν μιλάμε πιά δε μιλάμε
φτάνει μια ματιά και γυρνάμε
πρόσωπο αλλού και πλάτη
φταίει κάτι
που δε μιλάμε!

Δίχως χέρια πιά ακουμπάμε
τα μεσημέρια κάνω πως κοιμάμαι
μήπως και γευτώ τ όνειρό σου
στο πλευρό σου

Δε μιλάμε
στο μπαλκόνι αγώνα κοιτάμε
τόσο μόνοι τι κι αν νικάμε
στο παιχνίδι αυτό μπήκε τέρμα
ψέμα θα σου πω

Δε μιλάμε
κι όλο με παρέες τριγυρνάμε
σε φωτογραφίες χαμογελάμε
κι όλοι εμάς έχουν σημάδι
και μετά απ το φλας σκοτάδι!

Αγάπη μου όλα καλά
δε ζητάω πιο πολλά
είσαι εδώ
κι είναι πάντα αυτό αρκετό

και όσα δεν έχουμε πει
μέσα από τη σιωπή
χρόνια τώρα
φωνάζουν σ αγαπώ.

Στίχοι μουσική Γ.Θεοφάνους
Τραγούδι Π.Τερζής
(Υπενθυμίζω τον τίτλο του blog)

Πήρα τη σκυτάλη του παιχνιδιού απ την κουβεντούλα,
την παραδίδω σε ..ας αποφασίσει μόνος-μόνη της
Οι κανόνες:
Διαλέγεις ένα καλιτέχνη οποιουδήποτε ρεπερτορίου
και εθνικότητας
Φτιάχνεις μια ιστορία χρησιμοποιώντας στίχους
τραγουδιού η τραγουδιών του
Παραδίνεις τη σκυτάλη σε φίλους.
the and

Advertisements

Σάββατο,Μαΐου 10,2008 - Posted by | art |

14 Σχόλια »

  1. Καλη…μέρα (πια) Φεγγαρένια
    Ένα μπράβο είναι πολύ όταν το λες εσύ!
    Ειλικρινά σ ευχαριστώ!

    Σχόλιο από kostaslogh | Τρίτη,Μαΐου 13,2008

  2. Καλημέρα Μαρία
    Κι εμείς χρειαζόμαστε την παρέα σου,την κουβέντα σου
    έχουμε πάντα ,νοερά μαζί μας πίνεις αλλά
    μάλλον δε φτάνει!Ειλικρινώς!!!

    Σχόλιο από kostaslogh | Τρίτη,Μαΐου 13,2008

  3. παρα πολυ ομορφο κειμενο..κι ολο αυτο απο ενα τραγουδι;ενα μπραβο νομιζω πως ειναι λιγο..

    με την ευκαιρια φοβεροι οι στιχοι του τραγουδιου..δεν ειμαι σιγουρη εαν το εχω ακουσει..

    την καλησπερα μου

    Σχόλιο από με το φεγγαρι αγκαλια | Δευτέρα,Μαΐου 12,2008

  4. Καλημέρα Κώστα, μετά από τέτοια περιγραφή για το πως περάσατε..δεν μου χρειάζεται μόνο συμπάθεια αλλά κι ένα τσιπουράκι!!!
    Σε καλημερίζω ειλικρινώς:-)

    Σχόλιο από manetarious | Δευτέρα,Μαΐου 12,2008

  5. Μεγάλη κουβέντα φίλε Βαγγέλη,
    χαρά που δέν την μοιράζεσαι-μισή χαρά!

    Μέχρι τα ουράνια σώματα
    με πομπούς και με κεραίες
    φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
    κι ιστορία οι παρέες!

    Τ ακούς Αναστασία?
    Γράφεις ιστορία!

    Χαίρομαι που σ άρεσε ,τώρα τι σου θυμίζει..
    μακριά από μας να είναι!!!!

    Σχόλιο από kostaslogh | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  6. Τζάμι η προσθήκη Κωνσταντινιά…….
    ……το χεις

    Σχόλιο από kostaslogh | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  7. Kωστή μου, μόνος ούτε στον Παράδεισο.
    Η δική σας παρέα με γαληνεύει και με κάνει ευτυχή.
    Και γι’αυτό σας ευχαριστώ.
    Όσο για το τραγούδι που διάλεξες, με συγκλόνισαν οι στίχοι του και πρέπει να το αναζητήσω.Σαν κάτι να μου θυμίζει και η υπέροχη και συγκινητική ιστορία σου.
    θα τα πούμε καΙ δια ζώσης.

    Σχόλιο από επικουρος | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  8. Αγάπη μου όλα καλά
    δε ζητάω πιο πολλά
    είσαι εδώ
    κι είναι πάντα αυτό αρκετό

    και όσα δεν έχουμε πει
    μέσα από τη σιωπή
    χρόνια τώρα
    φωνάζουν σ αγαπώ.

    Το τετράδιο μένει στο ράφι
    τίποτε δεν πάει στράφι
    η αγάπη μας μένει εκεί
    πολύτιμη διαχρονική.

    Σχόλιο από Κωνσταντινιά | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  9. Δεκτή μετά χαράς,βεβαίως βεβαίως
    ας βάλω τα γυαλιά μου.

    Βεβαίως και το ήπιαμε στήν υγειά σου
    στον παράδεισο τού Επίκουρου!
    Καλά μιλάμε δέν παίζεται ο άνθρωπος,
    αλέθει ,ψήνει τηγανίζει μαγειρεύει
    κι όλα αυτά δυό μέτρα απ τον κήπο της Εδέμ
    Τι τσίπουρα τι γκράπες τι κρασιά
    τι μανιτάρια αδι έτς τι τσιροσαλάτες
    ψωμιά ζυμωτά ,τουρσιά τού Μιχάλη
    και τ αιδόνια δίπλα…ΕΛΕΟΣ!!!!!
    Έχεις την ειλικρινή συμπάθειά μου.

    Σχόλιο από kostaslogh | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  10. Τέτοια υποδοχή!!!!έχω φουσκώσει-άλλος τόσος έγινα.
    :Αμανίτα ,ελπίζω να μη σ έριξε πολύ το μελό,
    λίγο βαρύ για το προφίλ σου(νομίζω, όπως σε διαβάζω).
    Και εγώ αλλού είμαι ,αλλά δέν γινόταν αλλιώς.
    Σ ευχαριστώ!

    :Αναστασία τι να πώ!!!πρόσεχε,μου δίνεις δικαίωμα
    και δεν θα ευθύνομαι για ότι επακολουθήσει!
    Και εγώ πολύ πρόσφατα «άκουσα » τους στίχους.
    Αισθάνομαι ότι έχω αδικήσει κατά καιρούς μουσικούς,
    τραγουδιστές, στιχουργούς ,αν όχι απαξιώνοντας έστω
    περιθωριοποιώντας τους όντας κολημένος σε άλους
    χώρους.Και το χω πληρώσει φυσικά.
    Σ ευχαριστώ!

    Σχόλιο από kostaslogh | Κυριακή,Μαΐου 11,2008

  11. …έχετε πρόσκληση εκ μανιταρέωε βεβαίως – βεβαίως!

    Σχόλιο από mane-tarious | Σάββατο,Μαΐου 10,2008

  12. Άσε που χάρη στην ιστορία σου πρόσεξα αλλιώς το τραγούδι, το άκουσα τόσο διαφορετικό!

    Σχόλιο από καλημέρα | Σάββατο,Μαΐου 10,2008

  13. Από ένα τραγούδι ξεκίνησε αυτή η ιστορία; Κώστα, έγραψες μια μικρή ταινία, όλα τα είδα και το δρόμο και τη συνάντηση και τα κομμάτια της ζωής τους και τα βλέμματα και στο τέλος άκουσα και το τραγούδι… Υποκλίνομαι

    Σχόλιο από καλημέρα | Σάββατο,Μαΐου 10,2008

  14. Με βουρκωμένα μάτια (μα στην τσέπη το ‘χεις το κλάμα αδερφούλα μου;)…μ’ αποστόμωσες!
    Πολύ ωραίο..

    Σχόλιο από mane-tarious | Σάββατο,Μαΐου 10,2008


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: